بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٣

الباب الحادى عشر فى الشّيب و الزّهد

ستارگانند رونده و اين ستارگان در رفتن خويش مىشكنند قوّت‌ها را و مىبرند عمرها را .

( 92 ) و قال ايضا :

قالوا : اما لك فى عميق غورها * من غامضات العلم فكر محقق

گفتند نيست ترا در مسأله‌اى كه دورست ژرفى وى از پوشيده‌هاى علم انديشهء دانا به حقيقت .

شغلت بنات الفكر منّى فكرة * فى وحشة القبر العميق الضيّق

مشغول كرد دختران انديشهء مرا از من انديشه‌اى در وحشت تنهائى گور مغاك تنگ .

و قال ايضا :

كلّ النّفوس الى المقدار مطرودة * شريعة لجميع الخلق مورودة

جملهء تن‌ها به‌سوى اندازهء خداى رانده شده‌اند ، آبگاهى است مر جملهء آفريدگان را بر وى آمده .

من اين ينفق فى ما ليس ينفعه * ساعاته المرء و الانفاس معدودة

از كجا خرج مىكند در چيزهائى كه سود نمىدارد وى را ساعت‌هاى خويش را مردم ، و دمها شمرده است .

ما بال من يبتنى قصرا ليسكنه * عدوّه و هو فى غبراء ملحودة

چيست كار آن‌كس كه برمىآرد كوشكى را كه باشد در وى دشمن او ، و او در گور خاك‌آلود لحدشده .

كدودة القزّ تكسو غيرها حللا * بهيّة و احاط الهلك بالدّودة

همچو كرم پيله كه مىپوشاند جز خويش را حلّه‌هاى زيبا ، گردبرگرد درآمد هلاك بر كرم .

طرق السّداد على افراط فسحتها * كأنّما هى دون المرء مسدودة

راه‌هاى راستى بر نيك‌فراخى وى گوئى كه اينها پيش مردم بسته و استوار كرده است .

يجرى الى الشّرّ كالهملاج فى طلق * و رجله عن مساعى الخير مصفودة