بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٨
الباب العاشر فى التّهانى و التّعازى
و . . . هاى سعادت طپانست برين جهان و چخماخ شادى با آتش است .
و نادى اللّهو حىّ على الملاهى * فقد حلّ السّرور من الاسار
و منادى مىكند بازى : بشتابيد به‌سوى بازى كه گشاده شد شادى از دوالى كه اسير را برو بندند .
و حنّ اخو المشيب الى التصابى * و قبّل ذو الوقار فم العقار
و آرزومند گشت برادر پيرى ( يعنى مرد پير ) به‌سوى كودكى كردن و بوسيد مرد با آرام دهن مى .
و قام الدّهر معتذرا الى من * يعاتبنا على خلع العذار
و برخاست روزگار عذرگوينده به‌سوى آن‌كس كه عتاب مىكند ما را به برون انداختن فسار .
( 82 )
و كادت تنثنى الافلاك سكرا * و تسحب فى الثرى طرف الازار
و نزديك بود كه بناوند « 1 » فلكها از مستى و بكشد در خاك كرانهء ازار را .
و قال ايضا :
خلع كانوار الرّبيع مدبّج * و منمنم و موشّح و مفوّف
خلعت‌هاست همچو شكوفه‌هاى بهار ، به نقش ديبا و با نقش و با زينت و زيور و با نقطه‌ها .
لو نالت الشّمس المنيرة حسنها * ما كانت الشّمس المنيرة تكسف
اگر بيافتى آفتاب روشن خوبى آن خلعت‌ها را ، نبودى آفتاب روشن كه بگرفتى .
و لان كبرت عن الملابس و الحلى * فبك الملابس و الحلى تتشرّف
و اگر بزرگ شدى از پوشيدنىها و از زيورها ، بر تو پوشيدنىها و زيورها شرف مىيابند .
فالبيت يكسى و هو اشرف بقعة * فى كلّ حول مرّة و يسحّف
خانهء خداى پوشيده مىشود و وى شريفترين جاىهاست در هر سالى يك‌بار و بر وى پرده كشيده شود .
( 1 ) . ناويد : « خم شدن ، خراميدن ، به چپ و راست حركت كردن . » عميد .