بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٤

الباب العاشر فى التّهانى و التّعازى

و قال ايضا :

يا حادثات الدّهر امّى بعد ما * ادركت امّى بالرّدى من شئت

اى حوادث روزگار ، قصد كن پس از آنكه دريافتى مادر مرا به هلاكت ، هركه را كه بخواهى .

روحى و ارواح العشيرة بعدها * حلل عذرتك ايّهنّ غشيت

جان من و جانهاى قبيله ، پس از وى سهل است . معذور داشتم ترا به هركدام ازيشان برسى .

تاللّه لو احسست ادنى خشيتى * يوم استقلّ بنعشها لخشيت

سوگند به خداى ، اگر دريافتيا كمترين ترس مرا ، در آن‌روز كه برداشته شد جنازهء وى را ، تا بترسيديا .

لو كان يرشى حادث بالنّفس * او بالمال او بكليهما لرشيت

اگر رشوت داده شدى حادثه‌اى به تن يا به مال يا به هردو ، ترا رشوت دادندى .

و قال ايضا :

ارى مخائل خير غير مخلفة * لاحت كما لاح للصّبح التّباشير

مىبينم نشانه‌هاى خير خلاف‌ناكننده پديد شد ، همچنان‌كه پيدا شد صبح را نشانه‌هاى سپيده‌دم .

( 79 )

ويلمّ خطّة حسّاد يقال لهم * خطّت لفخر الفريقين المناشير

و اى بر مامك كار دشوار حاسدان كه گفته شود ايشان را نوشته شد مر فخر فريقين را منشورها .

يا ليت شعرى و قد حزّت ظهورهم * هذى مناشير ام هذى مناشير

اى كاشكى دانمى ، و بريد اين منشورها پشت‌هاى ايشان را ، اين منشورهاست يا اين‌ها ارّه‌هاست .

الاستاذ ابو بكر الخوارزمىّ :

مات ابو سهل فوا حسرتا * أن لم يكن قد مات مذ جمعة

مرد ابو سهل اى دريغا كه نمرد از يك هفته باز .