بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٥
الباب التّاسع فى شكاية الدّهر و اهله
ارى ذمّى الايّام ما لا يضرّها * فهل دافع عنّى نوائبها الحمد ؟ « 1 »
مىبينم نكوهيدن من مر روزگار را آنچه وى را زيان ندارد ، هست بازدارنده از من گردشهاى وى را ستودن ؟
و ما هذه الدّنيا لنا بمطيعة * و ليس لخلق من مداراتها بدّ « 2 »
و نيست اين جهان ما را فرمانبردار ، و نيست آفريده را از ساختن با وى چارهاى .
الخطيب معين الدّين الحصكفىّ :
صاد الصّديق و كاف الكيمياء معا * لا يوجدان فدع عن نفسك الطّمعا
صاد دوست « 3 » و كاف كيميا باهم يافته نمىشوند ، بمان از تن خود طمع .
و قد تحدّث قوم باجتماعهما * و ما اظنّهما كانا و لا اجتمعا
و حديث گفتند مردانى به جمع شدن اين هردو ، و نمىپندارم اين هردو را كه بودند ، و جمع شدند .
و قال ايضا :
ا فى كلّ واد شاعر و اديب * و فى كلّ ناد منبر و خطيب ؟
در هر وادى هست شاعرى و اديبى ، و در [ هر ] انجمنى هست منبر و خطيبى ؟
نعم كثّر الاقوام قلّة خابر * بهم فتساوى مخطئ و مصيب
آرى ، بسيار كرده است اين مردان را اندكى دانايان ، ايشان را برابر شد خطاكننده و صوابكننده .
ابو منصور الكاتب المعروف بصرّ بعرا :
ارى الاموال فى اللؤماء تترى « 4 » * و تجتنب الكرام من الرّجال
مىبينم خواستهها را در ناكسان بيابى ، و دور مىشود از كريمان از مردان .
كذاك الدّرّ فى ملح اجاج * و ليس يكون فى عذب زلال « 5 »
( 1 ) . رضى ، ج 1 ، ص 258 ، س 2 . ( 2 ) . رضى ، ج 1 ، ص 258 ، س 3 . ( 3 ) . در اينجا بهتر بود « صديق » را ترجمه نمىكرد . زيرا حرف اول دوست « صاد » نيست . ( 4 ) . بارودى ، ج 1 ، ص 82 ، س 16 : « نتوى » . ( 5 ) . بارودى ، ج 1 ، ص 82 ، س 17 .