بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٨

الباب الثامن فى الهجا و المجون

بيت اذا حلّ به نازل * حلّ له ان يأكل الميتة

خانه [ اى ] است چو فرود آيد درين خانه فرودآينده ، حلال بود وى را كه بخورد مردار را .

فى وزير ، صاحب الكتاب فى وزير كان يتطرّف و كان ابوه ممّن يبيع الملح ب . . . « 1 » قريّات درغم من ارباع سمرقند

( 69 )

ا مفتخر هذا الوزير بانّه * لينثر فوه الملح عند التّكلم

نازنده است اين وزير كه به‌درستى او مىبريزد دهن وى ، نمك را نزد سخن گفتن .

و انّى له ملح و انّ جدوده * لعمرى باعوا الملح فى سوق در غم

و از كجا بود وى را نمك و به‌درستى پدران او - سوگند بر جان من - فروختند نمك را در بازار در غم .

( 1 ) . كلمه‌اى كه خوانده نشد بدين شكل نوشته شده « سععد » مسلما اسم خاص است ، ولى در كتب بلدان نيز بدست نيامد .