بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٤
الباب الثامن فى الهجا و المجون
دوستى او چو هميشه بود مر دوستى را از وقت صبحدم باشد تا شبانگاه .
الرّضى الموسوىّ :
و اعجب ما يأتى به الدّهر انّكم * طلبتم علا « 1 » ما فيكم ادواتها
و عجب‌ترين چيزهاست كه روزگار مىآرد كه شما جستيد كارهاى بزرگ را كه نيست در شما سازهاى آن كارها .
( 66 )
و امّلتم ان تجرزوها « 2 » طوائعا * دعوها ستسعى للمعالى سعاتها
و اميد داشتيد كه استوار كنيد آن كارهاى بزرگ را . . . كارهاى بزرگ زود بود كه شتابند از جهت كارهاى بزرگ را شتابندگان آن .
بديع الزّمان الهمدانىّ :
وجدتك تدّعى علم المعمّى * و تبحث سرّه بيد اقتدار
يافتم ترا كه دعوى مىكنى علم پوشيده و مىبكاوى راز آن را به‌دست توانائى .
فقل لى ما طويل رأسه فى * حشاك و اصله فى است الحمار ؟
پس بگوى مرا چيست چيز . . . و اصل وى در . . . درازگوش ؟
و قال ايضا :
و حاكم جاءنى رواحا * فقلت فى النّفس لا اتانى
و بسا قاضيا كه آمده است بر من شبانگان ، بگفتم در تن خويش ( يعنى با خويش ) نيايدا بر من .
ما سرّنى انّه بعيرى * و لا حمارى و لا اتانى « 3 »
شاد نكرد مرا به‌درستى وى اشتر من بود ، و نه خر من و نه ماده خر من .
الامام جار اللّه العلّامة :
يا محدثا فى لؤمه بدعة * تبرقع الا وجه بالعار
اى نوكننده‌اى در ناكسى خويش بدعتى ، كه روپوش مىافكند بر روىها از عار .
( 1 ) . رضى ، ج 1 ، ص 168 ، س 3 : « على » . ( 2 ) . رضى ، ج 1 ، ص 168 ، س 4 : « تدركو » . ( 3 ) . اتان : « الحمار يقع على الذّكر و الانثى ، و الأتان و الحمارة الانثى خاصّة » لسان .