بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ٩١

الباب الثامن فى الهجا و المجون

و اظنّ الشّيخ مأبونا فقد فكّرت جهدى

و مىپندارم پير را كه مأبون است نيك بينديشيدم .

( 64 ) و قال ايضا :

اراح اللّه منك الرّاح انّى * رأيتك اذ شربت خريت فيها

آسايش دهاد خداى از تو مى را ، به‌درستى من بديدم ترا چو بخوردى ازو . . . درو ( يعنى بوى دهان گند ) .

اظنّ اللّه لم يخلقك الّا * لتحظرها على متناوليها

گمان برم كه خداى - عزّ و جلّ - نيآفريد ترا ، مگر تا حرام كنى وى را ، بر دست فراز آرندگان وى .

شهدت بانّ عرسك من حديد * فقد عاشت وفوك ضجيع فيها

گواهى دادم كه عروس تو از آهن است ، بزيست و دهن تو همچو آب دهن وى است .

و قال ايضا :

ما لى رأيت بنى العبّاس قد فتحوا * من الكنى و من الاسماء ابوابا « 1 »

چه شده است مرا كه بديدم پسران عبّاس را كه به‌درستى گشادند از كنيه‌ها و از نامها درهاى .

و لقّبوا رجلا لو عاش اوّلهم * ما كان يرضى به للحشّ بوّابا

و لقب دادند مردى را ، اگر بزيستى نخستين ايشان نپسنديدى مرين مرد را از جهت مبرز را دربانى .

قلّ الدّراهم فى كفّى « 2 » خليفتنا * هذا « 3 » فانفق فى الاقوام القابا

( 1 ) . اصل اين مضمون از شمس الأئمّه اسماعيل بن حسن بيهقى است كه مىگويد : كتّاب حضرتنا دامت سلامتهم * يهيّئون من الالقاب اسبابا و ينصبون من الاطماع الوية * و يفتحون من الالقاب ابوابا و يبخلون بما جاد الكريم به * و ينفقون على الاقوام القابا معجم ، ج 6 ، ص 141 و 142 ( 2 ) . معجم ، ج 6 ، ص 141 ، س 5 : « كيسى » . ( 3 ) . معجم ، ج 6 ، ص 141 ، س 5 : « فصار » .