بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٨

الباب السّابع فى المكاتبات و ضروب من المؤاخاة و التّشوّق

و اثنى بما استثمرته من خصائص * تلوح كضوء الشّمس لا بل كقدركا

و ثنا مىگويم بدانچه تو ثمر رسانيدى از خصائص ، مىدرفشد آن خصائص چو روشنائى آفتاب ، نى ، بل همچو قدر تو .

الامام منشىء النّظر رضىّ الدّين النيسابورىّ فى صاحب الكتاب :

غاب مجد الدّين عنّى غيبة * عرّضتنى لضنى بل لهلاك

غايب شده است از من مجد غايب شدنى ، نشانه كرد مرا مر لاغرى را ، بلكه مر هلاك را .

اطلب المجد فلا ادركه * و كذا المجد عسير الادراك

مىطلبم مجد را نمىيابم ، و همچنان است مجد دشوار ياب .

صاحب الكتاب :

لقد فعلت بين الحشا فرقة السّيف « 1 » * و لا فعل مصقول الغرار من السّيف

سوگند كه كرده است در اندرون شكم جدائى سيف ، و نه چو كردار زدوده تيزناى از شمشير .

و ان كنت مقرور الجوارح شاتيا * فلى من اوار الشّوق هاجرة الصّيف

و اگرچه هستم سرما يافته اندامها در زمستان اندرآمده ، هست مرا از تف آرزومندى گرمگاهان تابستان .

( 1 ) . صدر الافاضل مىگويد : « من در مدح افرادى را نام مىبرم كه وجود خارجى ندارند » معجم ، ج 16 ، ص 250 .