بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٥

الباب السّابع فى المكاتبات و ضروب من المؤاخاة و التّشوّق

بودّى ان اغشى تهامة مقلقا * الى الكعبة البيت الحرام وضينها

دوست دارم كه برسم به تهامه بىآرام‌كننده به‌سوى كعبه نواى ماده شير را .

لا شفع اعواما بعامىّ مكملا * سعادة نفسى نفّس اللّه حينها

تا جفت كنم سال‌هاى را به دو سال خويش تمام‌كننده نيكوبختى تن خويش كه دراز كناد خداى - عزّ و جلّ - وقت او را .

و خار لها فى كسب ما يعقب الرّضى * و وفّقها حتّى توفّى دينها

و برگزيناد از بهر وى را ، در كسب كردن آن چيزها كه رضاى خدا از پس خويش مىآرد ، و توفيق دهاد وى را چندانى كه تمام كند دين خود را .

و قال ايضا :

عليك يا مكّة طال وجدى * لو انّ طول الوجد ممّا يجدى

بر تو اى مكّه دراز شده است اندوه من ، اگر درازى اندوه از آنستى كه سود داردى .

يوم دفعنا العيس صوب نجد * هدمت ركنى شرفى و مجدى

در آن‌روز كه سبوختم شتران را به‌سوى نجد ، فيران كردم دو ركن شرف و مجد خويش .

و قال ايضا :

يا جبل الرّحمة هل اراكا * و هل ارى نعمان و الآراكا « 1 »

اى كوه رحمت هيچ بود كه ترا بينم ، و هيچ بينم نعمان را و درخت اراك را .

لا يأس من روح الّذى براكا * ان يرزق الوقفة فى حراكا

نااميدى نيست از آسايش آن خداى كه بيافريد ترا ، كه روزى كند يك‌بار ايستادن را در پيش تو .

و قال ايضا :

مكّة نفسى اسفا عليك * طائرها محلّق حوليك

اى مكّه ، تن من از اندوه كه بر تو مىدارد ، مرغ او ( يعنى تن من ) پروازكننده است گرد بر گرد تو .

( 1 ) . در نسخهء اساس در حاشيهء اين بيت نوشته شده است : « نعمان اسم موضع » .