بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٩

الباب السّادس فى الثناء و الشّكر و الاستماحة

خوانده مىشوند .

و ما عقمت امّ النّدى بعد حاتم * لها كلّ يوم فى البريّة مولود

و نازاينده نشده است مادر جود پس از حاتم ، مر مادر جود را هست هر روزى در آفريدگان بچه‌اى .

لحى اللّه دهرا سوّد اليوم غيرهم * لوجهك ذا التّسويد يا دهر تسويد

پوست باز كندا خداى روزگار را ، كه مهتر گردانيد امروز جز ايشان را ، مر روى ترا اين مهتر گردانيدن اى روزگار سياه كرده است .

صاحب الكتاب :

خفّفت عنّى كلّ خطب فادح * بانعم قد اثقلت سوالفى

سبك كردى از من هركار بزرگ گران‌بار ، به نعمت‌هايى كه گران‌بار كرد گران‌هاى گردن مرا .

و انت انت فاتّخذ مصطنعى * علاوة للمنن السّوالف

و تو توئى ، پس بگير تربيت كردن مرا سربار نئى مر منّت‌هاى گذشته را .

( 57 ) و قال ايضا فى افضل الدّين الغيلانىّ :

يقولون : رسطاليس فى العلم واحد * و ذا خطأ منهم فافضل افضل

مىگويند : رساطاليس در علم يگانه است ، و اين خطاست از ايشان ، كه افضل افضل است .

و لا عجب ان فاقه و هو آخر * اتى بعد ازمان و ذلك اوّل

و عجب نيست اگر زيادت آمد بر وى ، و وى بازپس است ، آمده است پس از روزگارها و آن پيش است .

فاوّل ما يبدو من السّيف مقبض * و آخر ما يبدو فرند و منصل

كه نخستين چيزى كه پديد مىشود از شمشير دسته است و بازپسين چيزها كه پديد مىشود گوهر شمشير است و تيغ .