بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٦

الباب السّادس فى الثناء و الشّكر و الاستماحة

ما صدق النّاس و لا تصدّقوا * ما نسكوا و افطروا و عيّدوا

راست نگفتندى مردمان و صدقه ندادندى و عبادت نكردندى و روزه نگشادندى و عيد نكردندى .

و لا غزوا و اوجبوا حجّا و لا * صلّوا و لا صاموا و لا تعبّدوا

و غزات نكردندى و واجب نديدندى حج را و نماز نكردندى و روزه نداشتندى و عبادت نكردندى .

لو لا رسول اللّه و هو جدّهم * يا حبّذا الوالد ثمّ الولد

اگر رسول خداى نبودى و وى باب كلان ايشان است ، اى خوشا و دوستا پدر پس آنگاه خوشا و دوستا فرزند .

و قال ايضا :

يا خطيبا رقى المنبر فاهتزّ رطيبا * و بدا ينفخ مسكا حين جلّاه خطيبا

اى خطيبى كه بررفت بر منبر بجنبيد از شادى تر و تازه ، و آغاز كرده است بوى مشك مىدهد در آن‌وقت كه جلوه كرده است وى را خطيب .

اترى ضمّ خطيبا منك ام ضمّج طيبا

مىبينى كه فراهم آورده خطيبى را از تو يا ماليده بر وى بوى خوش .

( 55 ) شبل الدّولة فى شرف الأئمّة الكبير :

لو لاك يا شرف الأئمّة و العلى * لم يعرف التّحريم و التّحليل

اگر تو نبودى اى شرف امامان و كارهاى بزرگ ، شناخته نشدى حرام و حلال .

و لقد اتيتك عالما متعلّما * كالسّيف رام الصّقل و هو صقيل

و به‌درستى كه آمدم نزد تو داناى آموزنده همچو شمشير كه طلبند زدودن را ، و وى خود زدوده بود .

بديع الزّمان الهمدانىّ :

الم تر انّى فى نهضتى * لقيت الغنى و المنى و الاميرا « 1 »

( 1 ) . يتيمة ، ج 4 ، ص 292 ، س 4 : « المنى و الغنى و الاميرا » .