بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ٧١

الباب السّادس فى الثناء و الشّكر و الاستماحة

ياد كردم من شما را پيش آب خوش‌گوار بر تشنه ، تشنه شكسته نشدم از آب‌خور به اندازه‌اى كه دهان تر كند .

و حدّثت نفسى بالامانىّ ضلّة * و ليس حديث النّفس غير ضلال

و سخن گفتم با تن خود به آرزوها از گمراهى و نيست سخن تو جز گمراهى .

( 51 )

اواعدها قرب اللقاء و دونه * مواعيد دهر مولع بمطال

وعده مىدهم تن خويش را نزديكى ديدار ، و پيش او وعده‌هاى روزگارست حريص به دفع .

يقرّ بعينى الرّكب من نحو ارضكم * يزجّون عيسا قيّدت بكلال

روشن مىكند چشم مرا اشترسواران از جانب زمين شما كه مىبرانيد [ ند ] اشترانى بند كرده شدند به‌ماندگى .

اطارحهم جدّ الحديث و هزله * لاحبسهم عن سيرهم بمقالى

برمىاندازم با ايشان سخن جدّ و هزل وى تا بازدارم ايشان را از راه رفتن ايشان به سخن خويش .

اسائل عمّن لا احبّ و انّما * اريدكم من بينهم بسؤالى

مىپرسم از آن‌كس كه دوست نمىدارم ، و به‌درستى دوست مىدارم شما را از ميان ايشان به سؤال خويش .

و يعثر ما بين الكلام و رجعه * لسانى بكم حتّى ينمّ بحالى

و مى . . . « 1 » در ميان سخن و بازگردانيدن او زبان من بر شما تا چندانى كه غمز مىكند حال مرا .

و اطوى على ما تعلمون جوانحى * و اظهر للعذّال انّى سالى

و درمىنوردم بر آنچه شما مىدانيد استخوان‌هاى پهلوى خويش ، و پيدا مىكنم مر ملامت‌كنندگان را كه به‌درستى من برون آينده‌ام از عشق .

فلا و الّذى عافاكم و ابتلى بكم * فؤادى ما اجتاز السّلوّ ببالى

( 1 ) . احتمالا « و مىبشتابد » .