هيئت و نجوم اسلامى ( فارسي ) — الجزء ٣، الصفحة ٤٩٥

تأليفات خواجهء طوسى

دو . شرح حسن بن محمد نيشابورى قمى معروف به نظام اعرج به فارسى و به نام كشف الحقائق .

سه . شرح حسن بن حسين شهنشاه سمنانى كه به سال 796 هجرى نوشته است و يك نسخه از آن در لندن به شمارهء 11636 موجود است .

چهار . شرح فيلسوف غياث الدّين جمشيد بن مسعود كاتبى به نام زيج خاقانى است كه زيج مشهورى است .

پنج . شرح شريف حسين بن محمد بن يحيى زيدى حسينى به نام دستور منجمين .

شش . شرح شمس الدّين محمد على خواجه وابكنوى به نام زيج المحقق السلطانى على اصول الرصد الايلخانى ، برخى اين شرح را به قطب الدّين شيرازى نسبت داده‌اند .

22 . زيج شاهى ، كه آن را براى ركن الدّين خورشاه اسماعيلى در قلعهء الموت تأليف كرد و نجم الدّين بن لبودى آن را مختصر كرده و زيج زاهى نام نهاده است .

23 . سى فصل در هيئت و معرفت تقويم ، كه بدر طبرى به سال 824 هجرى آن را شرح كرده و ميرزا محمد رضاى مستوفى پسر محمد شفيع معاصر شاه‌عباس دوم صفوى همين كتاب را به فارسى در سال 1069 هجرى شرح كرده است . يك نسخه از آن در كتابخانهء مجلس شوراى ملى ايران موجود است .

24 . ظاهرات الفلك اقليدس ، كه يك نسخه از آن در كتابخانهء برلين موجود است .

25 . القصيدة اللامية فى البروج الاثنى عشر .

26 . كتاب الثمرة در احكام نجوم ، به فارسى است و نسخه‌اى از آن در