تربت پاكان قم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٤٦

ميرزا حسين نجّارزاده بروجردى « كاوسى » ( - 1380 ق )

صدا بود . ابو القاسم عارف قزوينى در بروجرد وارد بر او مىشد . گاهى شعر هم مىگفت .

اشعار زير از اوست :

تا دل خود را بزلف عنبرآساى تو بستم * رشته‌اى الفت زهر آيين و هر دلبر گسستم

مستى زاهد ز اوقاف و ز اموال يتيمان * من دلى مست از دو چشم يار و صهباى الستم

آن‌همه افسانهء زاهد ، اثر در من نبخشد * همت پير خرابات مغان از دام جستم

*

شب دراز ، تو در خواب ناز و من از هجر * ز گريه بستر و بالين تمام‌تر كردم

صداى بانگ خروس است يا مؤذن صبح * كسى نداند امشب كه چون سحر كردم

*

اسير عشق تو ( كاوسى ) آن‌چنان باشد * كه يادش از پدر و از پسر نمىآيد

در وادى طلب بنگر سالكان كه جان * بدهند و راضىاند اگر گوش مىكنى

خود را نكرده‌اى تو فراموش در رهش * آنگاه ميل وصلت و آغوش مىكنى

نجارزاده در روز پنجشنبه 17 / رجب / 1380 ق مطابق با 15 / دى / 1339 ش درگذشت . پيكرش در قبرستان ابو حسين قم مدفون گرديد .

منبع

1 - تذكرهء حسين حزين 615 .