تربت پاكان قم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢٣

شيخ حسين محمّدى لائينى « مازندرانى » ( 1343 - 1414 ق )

طبع آتش‌وشم آتش زده هر كاشانه * سوخت هر خرمن و هر انجمن و هر دانه

كعبه و بتكده و صومعه و دير از او * سوخته يكسره چون سوختن پروانه

نزد عارف بود از شاهد ما خيل طيور * ز شرارش بفتادند ز آب و دانه

از جمادات و نباتات توان استدلال * كرد بر مطلب ما چون ستون حنانه

اين‌همه آتش بيداد از آن آتشدان * شده در كوفه بلند از پسر مرجانه

شاه جانباز حجازى از آن آتش سوخت * سوخت از سوختنش عاقل و هم ديوانه

سوخت در شام رقيه گل شب‌بوش كه تا * كاشف از حجت كبراش شود رسمانه

آه از اندام شده بيدار از آن خواب خوشش * ديده خود مانده و خود گوشه آن ويرانه

زد به سر ، ناله برآورد كه اى جان پدر * دل من خون شده چون شد تو شدى بيگانه

در و ديوار خرابه شده هم‌نالهء او * اشك حسرت ز اسيران بنگر پيمانه

نرود يادم از آن دم كه بديدش رخ باب * داد جان و دل ناقابل خود شكرانه

بدن لاغر او را به روى تخته نهاد * پيرهن پاره به در كرد از او جانانه

كهنه چادر كفنش شد به گمانم ياران * مكنيد تخطئه كاين حرف بود افسانه

شام بدنام اگر طعنه به فردوس زند * جاى دارد كه شود مدفن آن ريحانه

« خامشا » شعر تو مقبول فتد ، نيست ضرور * بهر تو مجلس ترحيم و يا سالانه

نامبرده در روز پنج‌شنبه 17 / رجب / 1375 ق مطابق با 10 / اسفند / 1334 ش درگذشت ، و در قبرستان حاج شيخ قم به خاك سپرده شد .

منبع

1 - تاريخ علما و شعراى گيلان .

شيخ حسين محمّدى لائينى « مازندرانى » ( 1343 - 1414 ق )

شيخ حسين محمّدى لائينى « مازندرانى » ( 1343 - 1414 ق )

حاج شيخ حسين محمّدى لائينى از علماى استان مازندران بود .

وى در سال 1343 ق مطابق با 1303 ش در روستاى ملا خيل ( هزار جريب )