تربت پاكان قم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٨٠

از آثار او

سيّد حسين حائرى تنكابنى ( ح 1297 - 1386 ق )

سيّد حسين حائرى تنكابنى ( ح 1297 - 1386 ق )

سيد حسين حائرى فرزند آيت‌اللّه سيد محمّد على حسينى و نوهء سيد صادق تنكابنى .

در حدود سال 1297 ق در نجف اشرف ديده به جهان گشود .

پدرش از فقها و دانشمندان عتبات عاليات به شمار مىرفت كه در سال 1317 ق در نجف اشرف درگذشت ، به نقباء البشر 4 / 1449 و بزرگان رامسر 188 رجوع شود .

سيد حسين ، دروس دينى خود را نزد آيات : شيخ محمّد على مدرسى چهاردهى ، سيد مصطفى كاشانى ، ميرزا على شيرازى ، شيخ محمّد حسين غروى اصفهانى و سيد ابو الحسن اصفهانى در نجف اشرف و حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى در قم گذرانيد .

وى از نجف اشرف به كرمانشاه رفت و پس از چندى در سال 1342 ق به قم مهاجرت كرد و تا آخر عمر در محلهء سر حوض زيست . سفرهائى به مصر و روسيه داشت و تسلط به چند زبان خارجى نيز پيدا كرد .

در وعظ و ارشاد دهن گرمى داشت كه مورد توجه عامه بود . از ديگر ويژگيهاى ايشان : حفظ خطب نهج البلاغة ، اشعار زيادى از شاعران عرب‌زبان و داراى خطى خوش و صفحه‌بندى زيباى نگارشى بود .

از آثار او

از آثار او

1 - شرحى بر ارشاد ( از شيخ مفيد )

2 - ترجمهء لهوف ( از ابن طاوس )

3 - ديوان اشعار

نامبرده در چند سال آخر عمر خود دچار سكتهء ناقص گرديد و در منزل بسترى