تربت پاكان قم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٣

سيّد حسن كاشانى ( 1245 ش - )

داشت . و در ضمن چندين سال مديريت مدرسهء « عظيميه » را برعهده گرفت و آن را باكفايت اداره نمود .

وى در سال 1329 ش به تهران انتقال يافت ، و يك سال هم در دبيرستانهاى مركز رياضيات تدريس نمود . سپس از دبيرى كناره گرفت ، و در ادارهء كل اوقاف كه در آن زمان جزو وزارت فرهنگ بود ، به عنوان محقق در شعبهء چهارم ادارهء كل تحقيق اوقاف برگزيده شد . و در اين سمت هفت سال به خدمت مشغول بود و سرانجام در سال 1337 ش بازنشسته گرديد .

آقاى مرتضى واعظزاده كه خود يكى از شاگردان ايشان است ، روش تدريس او را چنين بيان مىكند :

( هنگام تدريس بسيار زيبا و خوش‌آهنگ سخن مىگفت ، توانايى او در آموختن دروس دشوار رياضى و ادارهء كلاس بىنظير و شگفت‌آور بود . از هنگامى كه قدم به كلاس مىگذاشت تا پايان مدت ، لحظه‌اى را هدر نمىداد و پس از بيان درس جديد ، تقريبا از همهء شاگردان متون و تمرينات مسايل دروس گذشته را مىپرسيد ، بىاستعدادترين و كودن‌ترين محصلان از قبيل راقم اين سطور هم ، كلاس درس او را دوست مىداشتند ، و از آن بهره مىبردند ) .

وى تا آخر عمر خود داراى زن و فرزندى نبود ، تا اينكه در روز شنبه 21 / رمضان / 1398 ق مطابق با 4 / شهريور / 1357 ش در سن 84 سالگى در تهران درگذشت ، و در قبرستان بهشت معصومه قم مدفون گرديد .

منبع

1 - حسين واعظزاده و پيش‌آمدهاى خوانسار و اراك ص 96 .

سيّد حسن كاشانى ( 1245 ش - )

سيد حسن فرزند آيت‌اللّه سيد حسين و نوهء مير محمّد على حسينى كاشانى ،