تربت پاكان قم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٩٥

آثار قلمى ايشان به شرح زير است :

سيّد جهانگير ناظم الملك « ضيائى » ( 1275 - 1352 ق )

حاج سيد جهانگير فرزند محب على فرزند محمّد تقى حسينى مرندى ملقب به « ناظم الملك » و معروف به « محبى » و متخلص به « ضيائى » از سياست‌مداران و ادباى عصر خود بود .

وى در 8 / جمادى الثانى / 1275 ق در تهران ديده به جهان گشود .

ايشان پس از طى تحصيلات و فراگيرى فنون شعر و ادب از اساتيد آن زمان وارد خدمات دولتى گرديد . و مشاغلى همچون : نمايندگى ايران در بغداد ، كارگزار در مشهد مقدس ( در حدود سال 1321 ق ) ، سركنسول ايران در تفليس ، حكمران قم ( در سال 1336 ق ) ، وزير امور خارجه ( در كابينهء سپهدار اعظم در سال 1299 ش ) ، را عهده‌دار گرديد .

آثار قلمى ايشان به شرح زير است :

1 - ترجمهء نهج البلاغة ( ترجمه به صورت منظوم به زبان فارسى كه فقط شامل خطبه‌ها مىباشد ) .

2 - تفسير سورهء و العصر .

3 - حقيقت‌نامه ( ترجمهء منظوم ) .

4 - ديوان اشعار .

5 - سياست‌نامه ( نظم عهدنامهء مالك اشتر ) .

6 - قصيدهء مولوديه .

7 - لايح سرمديّه ، در محاكمات مربوط به تعيين حدود ايران و عثمانى .

8 - وصيت‌نامهء نبوى به امام على عليه السّلام ( منظوم ) .

استاد ضيائى در سالهاى آخر عمر خود به شهر قم مهاجرت كرد و همواره در