تربت پاكان قم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٩

وفات و مدفن

به طاق عرش يزدان رخنه‌اى افتاد ، در آن دم * كه از جور فلك پنهان به گِل خورشيد دانش شد

صفير از عالم بالا شنيد آن مرغ قدّوسى * به پرواز آمد و طوبى ز پروازش به نازش شد

ولىّ حضرت قائم ابو القاسم چو شد غائب * خرد از بهر تاريخش ز « انصارى » به خواهش شد

زبان چون ماهى از درياى طبعش سر زد و گفتا * « به گل آن قلزم مواج علم و بحر بينش شد »

* منابع

1 - آثار الحجة 1 / 39 .

2 - آينهء دانشوران 144 .

3 - الاجازة الكبيرة 18 .

4 - الكلام يجرّ الكلام 1 / 106 .

5 - أعيان الشيعة 2 / 410 .

6 - تاريخ قم 249 .

7 - رجال قم 88 .

8 - علماى بزرگ شيعه 364 .

9 - علماى معاصرين 387 .

10 - گنجينهء دانشمندان 1 / 127 و 6 / 180 .

11 - مجلهء حوزه ، شماره 16 .

12 - مجلهء نور علم ، دورهء دوم ، شمارهء دهم ، ص 82 .

13 - مجلهء ياد ، سال اول ، شمارهء 4 .

14 - نقباء البشر 1 / 63 .