تربت پاكان قم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٦
آثار قلمى ايشان
متواضع . از منيّت و خودپسندى و خودنمائى به دور بود و از ريا و تظاهر به فضل كه احيانا دامن‌گير بعضى از ارباب فضل و كمال مىشود ، به طور جدى پرهيز داشت . از نفوذ فوق‌العاده و محبوبيت خاصى كه در ميان طبقات مختلف مردم داشت ، هيچ‌گاه بهره‌بردارى شخصى نكرد و دنبال اسم و رسمهاى ظاهرى و عناوين فريبنده نبود ، و در يك‌كلام : « خود را نباخته بود » .
او زندگى بسيار ساده و فقيرانه‌اى داشت و با وجود امكانات وسيع مالى از قبيل وجوه شرعى كه در اختيارش قرار مىگرفت ، در اداره معيشت خود و خانواده‌اش بسيار مقتصد و محتاط بود و توان و مقدورات ماليش را در ادارهء طلاب علوم دينى و تأمين حوايج مستمندان و رفع نياز نيازمندان مبذول مىداشت .
آرى ، او واقعا يك عالم ربانى بود و بدين‌گونه عمر پربركت خود را در يك‌خانهء محقر و قديمى كه از پدرش به ارث برده بود ، و با يك زندگى ساده و بىتكلف و بىآلايش ، و به ظاهر كم ارزش ولى توأم با عزت و كرامت نفس و سربلندى به پايان برد .
وى در اواخر عمرش به بيمارى شديد قلبى مبتلا گرديد ، و از معالجات تبريز نتيجه‌اى حاصل نشد و به منظور معالجه راهى تهران گشت . اما معالجات تهران هم بىثمر بود و بالاخره در روز دوشنبه 9 / رجب / 1381 ق مطابق با 28 / آذر / 1340 ش در اثر سكتهء قلبى در تهران بدرود حيات گفت و ديده از جهان بربست .
پيكرش به قم حمل ، و در قبرستان حاج شيخ مدفون گرديد .
آثار قلمى ايشان
آثار قلمى ايشان
1 - اللطائف الأدبية و الحكايات الاصمتية .
2 - تحفة الاخيار فى علائم آخر الاعصار .
3 - جزواتى در تفسير .
4 - حاشية على الرسائل .