تربت پاكان قم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٧

صحن زنانه يا موزه

دايه گردون پير آمد شد بسيار كرد * داد تا دوشيزه دولت بچون او شوهرى

افسرش بر فرق فر ايزدى بس گه مباش * بر سر از دانگى زروده دانه درش افسرى

از خم انعام و ميناى نوالش بهره داشت * هر سفالين كاسهء ديديم و زرين ساغرى

اينكه نامش چرخ ازرق كرده‌اند از مطبخش * تيره‌گون دوديست بالا رفته يا خاكسترى

تا زند بر ديدهء اعداى او هر صبح مهر * چون برون آيد به انگشت گيرد نشترى

از كمالاتش كه نتوان حصر جستم شمه‌اى * از اديب عقل طومارى گشود و دفترى

خود به تنها بشكند هر لشكرى را گرچه هست * همرهش ز اقبال و بخت و فتح و نصرت لشكرى

امن را تا پاسبان عدل او بيدار كرد * ظلم جويد بادبانى فتنه جويد بسترى

شهر قم كز تندى باد حوادث ديده بود * آنچه بيند مشت خاكى ز عبور صرصرى

در همه اين شهر ديدم بارها پيدا نبود * كهنه ديوارى كه به روى مرغى افشاند پرى

از قدوم او در دولت به رويش باز شد * گوئى از فردوس بگشودند بر رويش درى

شد به سعى او چنان آباد كاهل آن ديار * مصر را ده مىشمارند و ده مستحقرى