تربت پاكان قم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٢

پادشاهان مدفون در قم

كدام اثر كه همه روز جبرئيل امين * به پر خويش برد گردش از دروديوار

كدام اثر كه بهر سر كه سجده برد در او * همى درود فرستد محمّد مختار

كدام اثر كه بهر تشنهء كه خفت در آن * بدست خويش دهد آب حيدر كرار

كدام اثر كه غبارى كه زو بلند شود * بديده بركشد از فخر گنبد دوار

چنين اثر كه نهد جز كسى كه حشمت او * بدين و دولت ازين‌گونه كرده است هزار

بدين بنا و بدين كارهاى فرخ اوست * كه برگزيد شه او را ازين همه اخيار

مظفرى ملكى خسروى خداوندى * كه شد زمانه بفرش همه بهشت و بهار

بروزگار همايون و عهد فرخ او * زمين ز چرخ برافزود رتبت و مقدار

ستودهء كه بدربار هيچ شاه نبود * چنين وزير نكوسيرت و نكو كردار

چنين بنا كه توانست برنهاد جز او * كه خيره گردد از و ديدهء اولو الابصار

بويژه تا كه بدين خاك ازين بزرگ وزير * چنين بنائى بر پا شد آسمان كردار

بنانه نگوئى يك‌لخت از بهشت برين * فرو كشيده و اندر زمينش داده قرار

رواقهاش چو افلاك بىفساد و خلل * عمادهاش چو البرز محكم و استوار

نه جنت است و چو جنت مقام رحمت حق * نه كعبه است و چو كعبه است قبلهء ابرار

به پاك تربت دخت رسول كرده است اين * على بن ابراهيم فخر آل و تبار

به بخت و سال جوان و به رأى و دانش پير * ز اسب جهل پياده به رخش عقل سوار

به‌سوى او نظر مردمان پاك‌نظر * پناه سالك و درويش و ملجأ زوار

عزيز كرده خدا نام او به هر دوجهان * كه خوار كرد بدين كار خير زر عيار

يگانه در همه فضل است و فضل ايزد بين * كه فضل او بفزايد به مهر هشت و چهار

اگر به مملكت ايدون امين سلطان است * امين يزدان است او به حكمت و اسرار

هزار سرّ الهى نهفته در دل او * كه ز آن يكى نه فزون گفته‌اند بر سردار

به سرّ شاه و به سرّ إله اوست امين * به جان و دلت ز بو نصر اين سخن بسپار

از آن شه از پدرش عز و جاه او افزود * كه ديد فخر پدر گشت او به علم و وقار

پدر درخت بد و اين وزير بار درخت * پدر صدف بد و اين خواجه لؤلؤ شهوار