تربت پاكان قم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٠

پادشاهان مدفون در قم

كجا به بانى او زين بنا كه ماند بجاى * فلك درود فرستد ملك كند تحسين

نه بر به بيهده بر ملك و دين امينش كرد * خدايگان ملوك زمانه ناصر دين

كجا بفرّ شاهنشهى فراست او * ميان بيضه كند فرق خاد از شاهين

شهى كه گر ز خرد شاه خسروان پرسى * خرد چه گويد ؛ گويد بيا و شاه ببين

در او حصافت بوزرجمهر و آصف ديد * كه مى پياده شود از كفايتش فرزين

ز مكرمت نظرى كرد سوى او كه شد او * از آن نظر به سعادت ز خواجگان مهين

كنون بفرّ شهنشاه عصر و فضل اللّه * وزير صدرنشان است و بدر صدرنشين

پدرش بود بسلطان امين و سلطان خواست * پس از پدرش بحشمت فزايد و تمكين

فزود نك همهء خواجگان به خدمت او * بفخر بسته ميانند از كهين و مهين

كسى كه شاه سوى او نظر كند نه شگفت * اگر زمانه ببندد بر اسب بختش زين

كه گر اثر نهد اين‌گونه مىنهد به جهان * كجا اساسش محكم‌تر از دز روئين

مؤيد است بروح القدس ز ايزد پاك * وز آب و خاك مقدس سرشته است و عجين

چه آيتى به ازين كو نهد چنين آثار * كه باز ماند از و تا بروز بازپسين

كجا خرد بتواند قياس چرخش كرد * اگر كنى به مثل كوه و بحر را تخمين

على اصغر اگر نام دارد او ز پدر * على اكبر يارش بود بعليين

بدين على همه ارواح مى دعا گويند * بخاصه روح على بن جعفر و يقطين

كجا طواف گه روحشان همين خاكست * كه جسم دختر احمد درو شده است مكين

درى به خلد برين زين مكان فراز و تو نيز * ببينى آندر ارت هست چشم باطن‌بين

مكان فاطميان در سپهر عرش خداست * و گر به خاك نشان بىچو اين مكان گزين

همان‌كه شيعهء خاص على و آل على است * اگر نخفت در اين خاك روح او است غبين

به طوس و قم ز پيمبر دو گوهرند به خاك * كه خاك ازين‌دو شرف جسته بر سپهر برين

پدرش خفته بطوس است مام او ايدر * نديم رضوان آن وين رفيق حورالعين

پدر اساس نهاد و پسر به آخر برد * كه باد رحمت ايزد بسى بر آن و بر اين

چنان كه مسجد اقصاى را همى داود * بنا نهاد و سليمانش برفزود آذين