مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٩

( 405 ) موسوى ملايرى - عبد اللّه ( - 1344 ه ق )

لم يخب الآن من رجاك و من * حرك من دون بابك الحلقة .

يعنى كسى كه به تو اميد بست ، و آنكه حلقهء در خانه‌ات را كوبيد ، نااميد نشد .

اين شعر از كسى است كه در مدينه ، به در خانهء حضرت امام حسين صلوات اللّه عليه رفته و چيزى طلبيده بود ، امام عليه السّلام چند هزار دينار را از لاى در ، به طورى كه تنها دست مباركشان پيدا بود ، به او دادند و فرمودند ، آن‌قدر كم است كه شرم دارم خود بيرون آيم ، و آن مرد با گريه گفته بوده است كه چنين دست بخشنده‌اى چگونه زير خاك خواهد رفت ؟ كنايه از اينكه بخشندگان هماره زنده‌اند .

در اواخر حيات ، وقتى كه در صحن مطهر قدس ، سر خاك دخترش مىرفت كه چند سال پيش به جوانى ، در تصادف اتومبيل همراه با شوهرش ، از دنيا رفته بود ، با اشك آرزومندى مىخواند :

آنان كه در كنار رضا آرميده‌اند * كفران نعمت است بهشت آرزو كنند .

ايشان روز 12 بهمن 1375 ه . ش در بيمارستان امام رضا عليه السّلام در مشهد زندگى را بدرود گفت و به ديدار دوست اعلى شتافت و در صحن قدس رضوى دفن شد .

على موسوى گرمارودى

( 405 ) موسوى ملايرى - عبد اللّه ( - 1344 ه ق )

آية اللّه حاج سيّد عبد اللّه موسوى ملايرى از دانشمندان و علماى مشهور قرن 13 و 14 هجرى و اصل وى از ملاير بود . وى تحصيلات عاليه خود را در عتبات عاليات به پايان رسانيد ، سپس به مشهد مقدس رضوى آمد و مجاورت اختيار نمود .

وى سالها در مشهد به ترويج و نشر احكام اسلامى مشغول بود و در محل دارالسيادهء حرم حضرت رضا عليه السّلام اقامهء جماعت مىكرد . عاقبت روز هفتم محرم سال 1344 ه . ق دار فانى را وداع گفت و در جوار حضرت ثامن الحجج به