مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٣
( 301 ) قزوينى - مجتبى ( 1318 - 1386 ه ق )
بزرگانى چون سيّد محمّد كاظم يزدى ، ميرزا محمّد تقى شيرازى و ميرزا محمّد حسين نائينى بهره جست و پدرش مرحوم ميرزا احمد كه از شاگردان حاج ميرزا حسين خليلى تهرانى بود در سال 1332 ه ق در نجف فوت كرد .
پس از بازگشت به وطن ، دو سال در قزوين ماند و در آنجا با افكار سيّد موسى زرآبادى قزوينى آشنا شد و به سير و سلوك شرعى روى آورد و از عرفان و اشراق گنوسى و اسكندرانى ديده بازگرفت و به جستجوى اسلام ناب و عرفان و فلسفه اسلامى پرداخت .
در سال 1339 ه ق به قم رفت و مدتى از محضر آية اللّه شيخ عبد الكريم حائرى يزدى مؤسس حوزه قم استفاده برد و سال 1341 ه ق به مشهد آمد و در محله دريادل جنب تكيه و مسجد علىاكبريها سكونت يافت و ضمن اقامه نماز در مسجد مرويها از معارف بلند بزرگانى چون آقابزرگ حكيم ، ميرزا محمّد آقازاده ، شيخ اسد اللّه عارف يزدى ، شيخ موسى خوانسارى ، ميرزا مهدى غروى اصفهانى و حاج آقا حسين قمى استفاده برد و به مدت چهل سال در حوزه علميه مشهد به تدريس پرداخت و شاگردان برجسته‌اى را در مكتب فكرى خود پرورش داد . ايشان معارف قرآنى و دوره سطح و خارج فقه و اصول را براى عموم طلبه‌ها و متون فلسفى از جمله اشارات و اسفار را براى خواص به روش اجتهادى و همراه نقد تدريس مىكرد .
در بين سالهاى 1329 تا 1334 ه ش بيان الفرقان را در 5 جلد به رشته تحرير درآورد و رساله‌اى در معرفة النفس ، رساله‌اى در نقد اصول يازده‌گانهء ملا صدرا شيرازى و آثارى در برخى از علوم غريبه نوشت .
او زندگى بسيار ساده‌اى داشت و نمونه‌اى مجسم از پرهيزكارى و پارسايى بود و از طلبه‌هاى درس‌خوان سخت حمايت و پشتيبانى داشت و براى سادات احترام ويژه‌اى قائل بود .
روز 22 ذيحجه سال 1386 ه ق / 14 فروردين 1346 ه ش چشم از سراى