مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٣
( 292 ) فلسفى - ميرزا على ( 1299 - 1384 ه . ش )
گرديد . اين تصميم مورد استقبال علما قرار گرفت و بلافاصله ، دروس خارج ايشان به يكى از پررونق‌ترين دروس فقه و اصول اين حوزه مبدّل شد .
مىتوان گفت كه دروس ايشان چند سال پس از شروع ، تا زمان رحلت آن فقيد ، همواره پرجمعيت‌ترين دروس فقه و اصول حوزهء مشهد بود .
ايشان ، مبانى فقه و اصول خود را در مدرسه ميرزا جعفر ، مسجد ملا حيدر ، و در دوره‌هاى اخير در تالار اصلى مدرسهء آية اللّه خويى ، براى انبوه شاگردان تدريس مىكرد . درس آن استاد فرزانه ، در مقايسهء با ساير دروس مشهد و قم ، نمونه‌اى كم‌نظير از شيوايى تعبير و تقرير و روانى بيان به شمار مىآمد . به‌طورىكه تعداد زيادى از طلاب و فضلاى حوزه ، از محضر ايشان بهره جستند . بسيارى از آنها در زمان حيات استاد ، از مدرّسان خارج فقه و اصول و پژوهشگران برجستهء علوم اسلامى به شمار مىآمدند .
نماز جماعت ايشان در مسجد شهدا ( بناها ) ، از جماعت‌هاى مورد توجه خواص بود كه با حال و هواى معنوى اقامه مىگرديد .
ايشان در دههء پنجاه شمسى ، از اركان حوزهء علميهء مشهد در حمايت از انقلاب اسلامى بود و پس از پيروزى اين انقلاب شكوهمند ، به انتخاب مردم از استان خراسان به همراه جمعى ديگر از بزرگان حوزه ، به عنوان عضو مجلس خبرگان قانون اساسى در مراحل تدوين و تصويب قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران شركت جست .
از بركات آن مرحوم كه علاوه بر حوزويان ، عموم مردم از آن بهره‌مند بودند ، مجالس اعتقادى و اخلاقى بود كه ماه‌هاى رمضان در مسجد شهدا ، و به صورت هفتگى در مسجد كوچك جنب منزل ايشان ، مسجد موسى بن جعفر عليهما السّلام ، برگزار مىشد .
مجالس اخلاق ايشان در ماه رمضان ، مجلس موعظه‌اى بود كه در آن به جاى اكتفا به ارشاد نظرى ، عملا و بالفعل تأثير عميق كلام و نفس ايشان به