سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٦٤

خشت اوّل

چون عصر شود براى افيون * در بينى و ديده آب داريم

از لرز خمار و شيره دايم * چرتى برِ آفتاب داريم

يك دسته طبيب طب‌نخوانده * همچون ملك عذاب داريم

هفتاد و دو جين پرنس والتس * يك شهر پر از جناب داريم

در محكمه‌ها هزار مسند * از حضرت مستطاب داريم

يك گلّه مدير خالى از علم * بدطينت و بدلعاب داريم

سردار و امير اگر بخواهى * يك موج سبيل تاب داريم

نظميه‌اى مثل ماه تابان * سرباز گل گلاب داريم

از طرفه محاسبين طرّار * فاضل همه در حساب داريم

صد بار برات صرف و تحويل * صادر شده در ركاب داريم

صد مسأله عذر ناموجّه * حاضر شده در جواب داريم

از بهر ددى دو ديو كردار * ارقام فلك جناب داريم

از بهر ردى دو زشت ديدار * عنوان قمر نقاب داريم

ما سگ‌منشان ز شير و خورشيد * گويا هوس عقاب داريم

خواهند كه ما شويم بيدار * باللّه كه هنوز خواب داريم

اف باد بر اين وطن‌پرستى * كى نزد خدا جواب داريم

خشت اوّل

خشت اوّل

اين مثل باشد كه تا گردون رود ديوار كج * گر ز غفلت خشت اوّل را نهد معمار كج

پايهء كاخ حيات ما كج از بنياد بود * صحن كج شد ، بام كج شد ، در كج و ديوار كج

چرخ با ما كج‌رو از آن است كاندر ملك ما * مردمان راست باشند اندك و بسيار كج

راست نايد كار ما تا هستمان خرچنگ‌وار * راه كج كردار كج گفتار كج هنجار كج

قبلهء مسجد كج و نتوان شدن سوى كنشت * زان كه اينجا نيز راهب را بود زنّار كج