سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥٥

فكاهى

همه گويند كه عصر ادب است * موقع فايده از مُكتسب است

اى خدا پس ز چه محزونم من * مر از اين دايره بيرونم من

قطعه

قطعه

بد مكن كز براى مردم بد * بدِ تو در بدى بهانه شود

پس بديها كنند و براثرش * بدِ تو شهرهء زمانه شود

فكاهى

فكاهى

وه كه از من كسى نمىپرسد * كه چگونه‌ست كاروبار معاش

سفرهء من تهى بود از نان * كاسهء من تهى بود از آش

كار عدليه سخت درهم كرد * سوء تدبير سيد كلاش

تاج كاووس و گرز رستم را * داده گردون به ميرزا خشخاش

اين خلف كرده از سلف شادم * باد رحمت به اولين نبّاش