سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٤٣

خواجهء قنبر

برق نگاه

برق نگاه

منم دردآشنا ، دلدادهء سردرگريبانى * نواى در گلو بشكسته‌اى ، زارى ، پريشانى

بسان زورق بشكسته‌اى ، در پنجهء طوفان * سراسر نامراديها ، نه امّيدى نه سامانى

سيه‌روزى ، دل از كف داده‌اى ، برگشته ايّامى * ز چشم شوخ يغماگر ، بت برگشته مژگانى

تسلّى مىدهم با ياد او هر شب دل خود را * گهى با اشك خونينى ، دمى با آه سوزانى

خدا را سوخت از برق نگاهى خرمن جانم * تو بر كشت اميد من ببار اى ديده بارانى

منم گم‌كرده‌راهى ، مانده اندر وادى حيرت * به خود پيچان ، به‌سان گردبادى در بيابانى

خواجهء قنبر

خواجهء قنبر

صبح درخشان نمود روى ز خاور * چهرهء شب را زدود مهر منوّر

لشكر روم آمد از ره و سپه زنگ * خانه تهى كرد و برد با خود اختر

مرغ سحر پر كشيد جانب گلزار * شد مترنّم به مدح حيدر صفدر

شاه ولايت على عالى اعلى * شوهر خير النّساء و مهر پيمبر

كيست على آنكه بُد به عرصهء هيجا * فارس ميدان و شيرگير دلاور

كيست على آنكه گاه عدل و سياست * از پى تنبيه سوخت دست برادر

كيست على آنكه خفت از ره يارى * جاى محمد ( ص ) شبى ميانهء بستر

كيست على آنكه بود در همهء عمر * يار ستمديدگان عدوى ستمگر

كيست على آنكه هست تاج سلونى * تارك او را بهين درخشان گوهر

شرع نبى كى رواج يافت به دوران * گر نَبُدى ذو الفقار و بازوى حيدر

مدحش اين بس‌كه در غدير خُم احمد * خاتم پيغمبران ، ستودهء داور

گفت ز بعد من او خليفهء برحق * گفت كه بر امّت اوست هادى و رهبر