سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢٧

حماسهء بابك

زى قبله‌گاه جاه خليفه * بردند خوار و خسته اسيرى

مردى به مردى از همه بيشى * گردى وطن‌پرست دليرى

* *

در بارگاه معتصم آن روز * جشنى شكوهمند به پا بود

سرمست‌تر ز خلق ، خليفه * مست از شراب فتح و رضا بود

* *

لحن غريب و نغز مغنّى * پيوسته از زمين به سماوات

و ز بانگ نوش عربده‌جويان * دار الخلافه گشته خرابات

* *

ساقى پياله در كف و رقصان * سيمين‌برش چو طرّهء دلبند

ميخانه‌ها ز مى به نگه داشت * گلخانه‌ها ز گل به شكرخند

* *

ساغر به دست قهقهه‌زن مست * مير و وزير ، عالم و عامى

شكرانهء شكستن بابك * خصم عرب منافق نامى

* *

ناگه ز حاجبان خليفه * مردى ز خود برون به درون شد

يكسر به صدر رفت به پيغام * چيزى به راز گفت و برون شد

* *

شد منقلب نشاط خليفه * ساغر ز كف نهاد به يك‌بار

مجلس فرونشست ز جوشش * هركس نژند تا چه بود كار ؟

* *

رازى غريب در دل ايوان * پيچيد و گرد درد پراكند

شادى فسرد و نشئه فرومرد * غم جام جان جمله بياكند

* *

يا للعجب چه شد كه خداوند * خنجر گزيد جاى مى و رود ؟

زين عيش رازناك جدايى * زين بزم پرمخاطره بدرود

* *