سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢٦

حماسهء بابك

شمشير بركشيد سپاهى * باران تير و نيزه ز هر سو

آن شاه‌باز شيرشكن را * افكند در نبرد به زانو

* *

رزم‌آورى به هيبت بابك * برسان شير پنجه شكسته

در بركه‌اى ز خون شفق‌فام * رخساره شسته و بنشسته

* *

اشكى به آرزو زده پيوند * جوشد ز چشم غرقه به خونش

آهى سرشته با تف حسرت * خيزد ز جان كشد به جنونش

* *

مام وطن به جلوه‌گريها * اندوه جان خسته فزودش

خال و خطى ز حشمت ديرين * با چهر فرخجسته نمودش

* *

يك‌سو سرود نغز اوستا * يعنى خروش بركش و بستيز

يك‌سو فروغ آتش و برزين * يعنى بسوز و شعله برانگيز

* *

يك‌سو به نام نامى كورش * گيهان خديو و گيهان‌آراى

يعنى ز توست افسر و ديهيم * يعنى به توست ملكت بر پاى

* *

هر جلوه‌اى غمى شد و هر غم * چو اژدها به دامنش آويخت

مىخواست دهر را شكند پشت * كاين زهر غم به ساغرش آميخت

* *

جوشيد تا مگر به خروشى * خصم ستيزه رو برماند

جان را سپند سازد و سوزد * تا ميهن از محن برهاند

* *

بستند استوار دو بازوش * با امر مير معركه افشين

افشين نه آن به نام وطن ننگ * افشين نه آن بلند به نفرين

* *