سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢٥

حماسهء بابك

بر چهر مهر ديد درفشان * زردشت‌زاى مام وطن را

در فرّخى فروغ خراسان * شهنامه را خداى سخن را

* *

شيراز با درخشش بشكوه * از شعر اين سرود خداوند

كز فيض شيخ و خواجه بنازد * بر عرش و فرش فكر خردمند

* *

مازندران و خيوه و خوارزم * زى باختر ، ز جانب خاور

كرمان و رى به ديدهء دل ديد * آميخت جان به ناله چو تندر

* *

گر بر دهد نهال اميدم * اى خصم زهر خون تو نوشم

چون شعله مرگ‌خيز و شررريز * در تاروپود جان تو جوشم

* *

آوخ ز خصم خانگى « 1 »

آوخ * آن شوم خوار مايه نظر را

در پى سپرده شرم و شرف را * ناموس مام و نام پدر را

* *

بر جبهه سوده داغ دغا را * گردن نهاده آهرمن را

در دل گرفته مهر اجانب * از جان سترده عشق وطن را

* *

در حلقهء آن نگين گران‌ارز * تنها بماند در كف افشين

گردش صفوف نيزه‌گذاران * مزدور كژنهاد نوآيين

* *

در كف فشرده تيغ عدو در * نام وطن بگفت و برآهيخت

چون شير در مصاف شغالان * گرد از نهاد خصم برانگيخت

* *

با اين نبرد ، نعرهء افشين * برخاست اى خسان به چه كاريد ؟ !

شمشير درنهيد و بكوشيد * اين شير شرزه را به من آريد

* *


- مقصود افشين است .