سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢٠

روى نياز

پاى من لغزيد و افتادم به روى * وان خيالات خوشم از سر پريد

« چشم دادندت كه بينى پيش پاى » * رهگذر اين گفت و در كويى خزيد

* *

خويشتن را يافتم در چاله‌اى * پاى و كفش آلودهء لاى و لجن

نه در آن گنداب ، جاى ماندنم * نه توان در پا ، پىِ برخاستن

* *

اين منم پيرى پريشان روزگار * بىنصيب از شوق و شور زندگى

لاشهء فرسوده‌ام در رهگذار * نقش پايى از عبور زندگى

با فرزندان ايران

با فرزندان ايران

تو را مىگويم اى فرزانه فرزند * كه نعمت خوارى از انعام ايران

يكى بگشاى گوش جان و بشنو * در آفاق وطن پيغام ايران

كه مىخواهد به يارى گاه‌وبيگاه * به جان پروردگان را مام ايران

نگر كز شومى جمعى كژآيين * رود زهر بلا در كام ايران

يكى مىخواهد از هم بر دريدن * به تيغ كينه هفت اندام ايران

از اين بيگانگان آشنا روى * به ويرانى كشد فرجام ايران

تو زهرِ قاتلى در كام دشمن * تو صبح روشنى در كام ايران

هم از سعى تو مىبايد رسيدن * به درمان گر رسد آلام ايران

وطن را وام‌دارى خيز و بشتاب * كه بگزارى به نيكى وام ايران

سر دشمن فروكوب و برافراز * درفش سرورى بر بام ايران

دوعالم گر فراموش تو گردد * فراموشت مبادا نام ايران

روى نياز

روى نياز

سرى در زير پر دارم به ياد سرفرازيها * كه بايد جور زاغان بردنم با شاه‌بازيها

نواى دلكشم در گوش گيتى خوش نمىآيد * و گر ناهيدم آموزد رموز نغمه‌سازيها