سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠٦

اعتماد به نفس

در شمار روز و شب معلوم شد در جزو عمر * روزهايى را كه نيكى كرده‌اى نتوان شمرد

زندگانى نيست جز سعى و ثبات و عزم جزم * ور نه حيوان است يكسان با تو اندر خواب و خورد

باده از جام فنا نوش و بجو پايندگى * باش راضى آنچه‌ات قسمت رسد از صاف و دُرد

در زمان شدّت ، آن‌كس را نصيب آيد فرج * گر ز دامان هوس گرد تعلّق را سترد

مصلحت اين است « بهروزى » كه پويى در شباب * راه نيكى با كسان از خردسال و سالخورد

اعتماد به نفس

اعتماد به نفس

فكر سالم از تن رنجور برخيزد ؟ نخيزد * روشنايى از شب ديجور برخيزد ؟ نخيزد

پهلوانى از ضعيف دردمند آيد ، نيايد * قوت و نيروى شير ، از مور برخيزد ؟ نخيزد

تخم عشرت در دل‌افسرده مىرويد ، نرويد * يا كه سنبل از زمين شور برخيزد ؟ نخيزد

سالك سرمنزل مقصود شو با جهد كافى * گرد رنج از اين ره پر دور برخيزد ؟ نخيزد

مردم تنبل ز مكنت محتشم گردد ، نگردد * صرفه‌اى زين وصلهء ناجور برخيزد ؟ نخيزد

در ره سير تكامل اعتماد نفس بايد * يأس از انجام اين دستور برخيزد ؟ نخيزد

با ثبات و استقامت ، مشكلات آسان توان كرد * مانعى در راه اين منظور برخيزد ؟ نخيزد

روح را شاداب « بهروزى » ز ورزش كن كه هرگز * فكر سالم از تن رنجور برخيزد ؟ نخيزد