سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٧٣

ظلمات در اسكندر

من هيچ‌گاه * از قبيلهء شاهان نبوده‌ام

تا غبار مه‌آلود اسب من * بر بلور چشمان پيادگان بنشيند .

از آب تا آتش * ايل و تبارم

داس در دست * و يونجهء سبز را در پشت

آن‌گونه * كه اسكندر ،

ظلمات را در مشت * و خورشيد در آغوش داشت

همراه پيادگان * به دنبال اسبى سپيديال بود ،

بوده‌ام .