سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٧

شكوائيه

از او شد به ايران‌زمين زنده باز * و ز اوييم اندر جهان سرفراز

به نيروى انديشهء تابناك * به كيوان رسانيده ما را ز خاك

شكوائيه

شكوائيه

اكنون كه در سراچهء امكانم * زار و نژند خاطر و پژمانم

از واردات گردون فرسوده * در بوتهء حوادث بريانم

بازيچه در بر جرياناتم * گوى غلطان ، چرخ چوگانم

در پنجهء عوارض گوناگون * چون كشتىِ دچار به طوفانم

قهر سپهر آمده دمسازم * جور فلك گرفته گريبانم

ز ادراك وصل شاهد آزادى * مانا قرين حسرت و حرمانم

از عمر بر بطالت بگذشته * در چنگل ندامت و خسرانم

در جستجوى گوهر بهروزى * شيب و فراز گيتى پويانم

گاهى به دام عشق گرفتارم * گه در كمند زلف پريشانم

روزى غم وطن كندم رنجه * وقتى ز درد ملّت نالانم

زارى من نه از پى ناكاميست * بر حال تيره‌روزان گريانم

باور مكن كه تاب‌وتوانم نيست * پيكار با طبيعت نتوانم

در معرض شدايد پيشامد * آهن‌مزاج و سخت چو سندانم

گرچه ز قيد هستى آزادم * در كالبد مقيّد زندانم

ز افزونى تلوّن احساسات * در اختيار مسلك حيرانم

نه وصل يار آمده دارويم * نه نيل آرزو شده درمانم

دلخواه من سعادت ايرانيست * من طالب ترقّى ايرانم