سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٨

يادگار غم

تو ز تن‌لرزه همى زير و زبر غلطيدى * مَنْت مىديدم و مىشد دل‌وجان زير و زبر

چاره جستيم ولى بىثمر آمد پى آنك * قَدَر از شاخهء تدبير فروهشت ثمر

عمر تو رفت به پايان كه قضا آمده بود * وه قضايى كه بلاهاش درآمد به اثر

كردى آهنگ سفر ناگه و ز آن بازنداشت * نالهء زار پدر نيز نه فرياد پسر

خردسالان همه بر گرد تو در ناله و آه * چشم بربستى كز خواب گران بودت سر

عجب آن خواب كه اميد به بيدارى نيست * خفته را جز كه به هنگامهء روز محشر

اى برادر غم تو نوع دگر سوخت مرا * گرچه از تاب غمت سوخت دل‌وجان پدر

منم آن شاخه كه از ريشه مرا دور فكند * باغبان از سر بىمهرى با نيش تبر

برِ شيرين معانى مكن امّيد كه من * شاخ خشكم كه نه برگ است مرا تازه نه بر

يادگار غم

يادگار غم

اى نهال جوان كه سوخت فلك * ز آتش مرگ برگ و بار تو را

اى درخت اميد من كه شكست * بخت بد شاخ ميوه‌دار تو را

اى فروزنده اخترى كه قضا * كرد از آن‌سوى حسن ، مدار تو را

خرد بودى و عقل داشت پسند * خوى و طبع بزرگوار تو را

نغزگوى آفريد و خوب و لطيف * آفرين ، آفريدگار تو را

كرد نابردبار و برد شكيب * رنج تب طبع بردبار تو را

صعب كارى فتاد و هيچ پزشك * بندانست چاره كار تو را

رنجه كردند از علاج خطا * دل رنجور بىقرار تو را

و ز دواى مزور افزودند * سوزش سينهء فكار تو را

مادر تو ز لعبتان ظريف * كرد پردامن و كنار تو را

كه به بازى مگر تواند كاست * سورت درد بىشمار تو را

خواستى زينهار و گوش فلك * نشنيد ايچ زينهار تو را

مىفزود اضطراب من همه دم * چونكه مىديدم اضطرار تو را

كى گمان بردمى كه سورت تب * پَژمُرَد نوگل بهار تو را

خفته بينم به روى بستر مرگ * نازنين جسم شادخوار تو را

رفته در خواب سهمگين ابد * نرگس مست پرخمار تو را