سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠١

جذب اجسام

تغزّل

تغزّل

هركه اندر بر نگارى چون تو سيم‌اندام دارد * هم سرى ز انديشه فارغ هم دلى آرام دارد

در نخستين منزل عشق از كفم شد عقل و دانش * اين‌چنين آغاز بودش تا چه در انجام دارد

جوى خون از ديده مىبايد روان سازد به حسرت * هركه در دل عشق سروى چون تو سيم‌اندام دارد

گر ندارد چشم شوخت قصد صيد مرغ دل را * پس چرا از خال لب دانه ز گيسو دام دارد

من كجا انديشهء مدحت كه سرتاپا مديحى * طبع ناپخته نگر كانديشه‌هاى خام دارد

نوبهار آمد

نوبهار آمد

نوبهار آمد و افراشت علم در چمنا * چمن آراسته شد از گل و سرو و سمنا

باد بر فرق سمن بيخته مشك ختنا * ابر در جيب چمن ريخته دُرّ عدنا

كوه از سبزه ببر كرده مطرز سلبا * دشت از ناميه پوشيده حرير ختنا

ژاله بر ناميه بگسيخته عقد گهرا * لاله در باديه آكنده عقيق يمنا

ساقى باده فروريخت ز ميناى سحاب * بادهء ناب به جام سمن و نسترنا

دايهء ابر به اطفال رضيع پستان * مىدهد از ره اشفاق به پاى لبنا

از ره لطف بيفكن نظرى سوى « بديع » * كه به جان آمده از جور سپهر كهنا

جذب اجسام

جذب اجسام

مىنمودم ز شانزه‌ليزه عبور * چشمم افتاد بر بتى چون حور

مىخراميد همچو كبك درى * و ز جمال و كمال خود مغرور

تاخت بر من سپاه غمزهء او * ساخت شهر دل مرا محصور

همچو ژاپون كه حمله‌آور شد * بر سر قلعه‌هاى پورت‌آرتور

جذب اجسام را شدم قابل * جذبه‌اش چون مرا كشيد به زور