سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٩٢
نور هدايت
بدرى ( 1309 )
بدرى ( 1309 )
بدر الزمان قريب ، متخلص به بدرى ، فرزند ضياء الدّين ، در سال 1309 هجرى شمسى در ميان خانواده‌اى اصيل و محترم ديده به جهان گشود . مادرش بانو ضياء الملوك نوادهء شمس العلماء قريب از عالمان و شاعران بنام بود .
بدرى پس از اتمام تحصيلات ابتدايى و دورهء متوسطه ، وارد دانشكدهء ادبيات گرديد و به تحصيل ادامه داد و به دريافت ليسانس توفيق يافت و با زبان فرانسه و انگليسى و عربى تسلط و مهارت كامل پيدا كرد و سالها در فرانسه و مصر به سر برد .
بدرى در شعر سبك اساتيد كهن را برگزيد و به راه آنان رفت و در انواع شعر از قصيده و غزل و مثنوى و دوبيتى و رباعى طبع‌آزمايى كرده و از عهدهء آن به خوبى برآمده است . اشعار زير از نظم اوست :
نور هدايت
نور هدايت
ديده برهم منه امشب كه نه وقت خواب است * چشمهء اشك من آرامگه مهتاب است
غنچه در پرده و بلبل به ترنّم سرمست * پيك جانبخش صبا نامه‌بر احباب است
نالهء آب درآميخته با نالهء ناى * زين هماهنگى موزون دل من بىتاب است
ماه ساقى و دلم ساغر و مى خاطر دوست * شكر للّه كه از اين باده دلم سيراب است
نقش رخسار توام در نظر و ديده به ماه * كعبه‌ام در دل و رويم به‌سوى محراب است
آتشى دارم و چون شمع بر آن مىگريم * متحير كه چرا سوختنم در آب است
يا رب از نور هدايت مددى مىخواهم * كه مرا كشتى دل غرقه در اين گرداب است
« بدرى » از مردم دوران مطلب مهر و وفا * كه در اين چرخ جفاپيشه وفا ناياب است