سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٩

كتاب « 1 »

گر بداند زحمت جانكاه تو * گويد اين كفر است و استغفار كن

لال گردد دشمن بدخواه تو * مىشوى بيمار كمتر كار كن

* *

كار كن آن‌سان كه از رنجت شود * زشت زيبا ، بد نكو ، ناپاك پاك

گر به حق رفتى به فرمانت رود * نور و ظلمت آب و آتش باد و خاك

* *

سر چو بر بالين نهادى وقت خواب * شامگه آرام و دور از روشنى

نرم‌نرمك جامه در هر پيچ‌وتاب * گويدت : ديدى در آغوش منى !

اى كتاب اى رخت ز جانان به * سر تو داشتن ز سامان به

با تو بودن و گر به زندان است * از گلستان بىتو زندان به

عشق تو گرچه دردسرزاى است * درد دلبند تو ز درمان به

راز تو گرچه سر به كفر زند * جستن راز تو ز ايمان به

گر همه حشر ، با تو محشر غم * غمت از دوستان نادان به

ور همه بخت يار تو پژمان * با وصال تو بخت پژمان به

اى وفا و صفا و دانش تو * از هر آموزگار فرزان به

همنشينان تو گزينانند * همنشين بودن گزينان به

كس نشد در زمانه واقف راز * تا نشد با كتابها دمساز

( 1 ) - يك بند از شعر كتاب .