سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٢

فاصلهء طبقاتى

گويى كه در شكم صدف روزگار نيز * رخشنده و عزيزتر از اين گهر نداشت

در پشت رل چو از پى تفريح مىنشست * هرگز نظر به مردم كوى و گذر نداشت

با سرعتى كه مركب او گاز مىگرفت * گفتى ز هيچ حادثه بيم و حذر نداشت

با آنكه بود بىغم و بىرنج و بىملال * جز خيرگى و ياوه‌سرايى هنر نداشت

بزم طرب به خاطر او بود برقرار * در كار او زمانه سر شور و شر نداشت

گويى جهان به خاطر او آفريده‌اند * دنيايى از اطاعت او سر به در نداشت

* *

در جنب اين عمارت زيبا و پرشكوه * ديدم خرابه ، زاغه بنايى كه در نداشت

در اين خرابه‌اى كه نه جاى خزيدن است * مىزيست كودكى كه سرى نامور نداشت

اين كودك ستمكش از آسيب روزگار * مادر نداشت در بر و بر سر پدر نداشت

با خون دل به گوشهء اين خانهء خراب * جز چند لقمه نان جوى ماحضر نداشت

دردا كه اين پسر خورش از خوان زندگى * جز اشك شور ديده و خون جگر نداشت

بودش كتى به پيكر سيمين كه بىگزاف * صد وصله داشت در بر و يك آستر نداشت

او را نه برق بود و نه تلفن نه راديو * فرش و اثاث و بزم طرب سربه‌سر نداشت

خدمتگزار و كلفت و نوكر نداشت كس * زيراكه اسب و ميش و بز و گاو و خر نداشت

بودش چراغ دودى و جام شكسته‌اى * يعنى اثاث خانه جز اين مختصر نداشت

بيمار بود و با تن تب‌دار مىگداخت * و ز سوز تب بجز نفسى شعله‌ور نداشت

با ناله بود هم‌نفس و آه مىكشيد * آهى كه بر جراحت قلبش اثر نداشت

بهر طبيب و بهر دوا ، و ز براى خرج * نقدينه‌اى بجز دو قران بيشتر نداشت

در انتظار مرگ نفس مىكشيد و كس * چشمى به‌سوى بستر اين محتضر نداشت

او را در اين خرابه بجز خواهرى نبود * دلسوز و غم‌خورى بجز اين يك نفر نداشت

خورشيد طلعتى ، صنمى كز فروغ او * ياراى جلوه تابش قرص قمر نداشت

مىريخت اشك چشم خود از مهر خواهرى * بر چهره‌اى كه رنگ و فروغ بصر نداشت

شب تا سپيده با دل محزون و خسته‌اى * آنى ز چشم و صورت او ديده برنداشت

دردا كه جسم اين پسرك را رمق نبود * آوخ كه هيچ شور جوانى به سر نداشت

گويا شكار بهترى از اين بهْ ، به روزگار * از گردش زمانه ، قضا و قدر نداشت

غمگين شدم ز غصّه ، ولى از براى او * افسوس و غصّه خوردن من هم ثمر نداشت