سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٢

راه خدا

آرى كه خاطرات چنين است پايدار * تا هست زندگانى تا بوده روزگار

يك روز خوش كه پر بود از يادگارها * بهتر ز عمر نوح به نزديك هوشيار

* *

چون كار عكس نيز به پايان رسانده شد * پايم ز درد و رنج ز رفتار مانده شد

از نو سوار مركب رهوار خود شديم * كالسكه باز در ره مقصود رانده شد

* *

گشتى زديم گرد جزيره ، دو ساعتى * برديم از آن دو ساعت ايّام لذّتى

ناگه رسيد راه به پايان و باز ماند * در خاطر از گذشتن آن روز حسرتى

- 5 -

هنگام عصر مركب ما ايستاده بود * آنجا كز آن به سير و به جنبش فتاده بود

ناچار از آن پياده و در كافه‌اى شديم * كان را درى به روى مسافر گشاده بود

* *

از بهر رفع خستگى آنجا بساطها * گسترده بود و داد به ما انبساطها

ز زان‌پس سوار كشتى پيشين شديم و باز * كرديم رو به منزل خود با نشاطها

* *

در بازگشت با همه هاىهوى خلق * كرديم بحثها ، ز همه گفتگوى خلق

از لهجه و زبان و لغتهاى مختلف * ز آداب و از خصايص زشت و نكوى خلق

* *

لنگر فكند كشتى در بندر نخست * گشتيم از آن پياده كمى ناتوان و سست

گردونه‌اى رسيد و شديم اندر آن سوار * رانديم سوى خانهء خود با شتاب و چست

* *

گردش تمام گشت و به پايان رسيد روز * در دل نماند يادى از آن روز دل‌فروز

وين خاطرات خوش كه از آن مانده يادگار * زنده است در درون دلم همچنان هنوز

راه خدا

راه خدا

سر كوى دوست ، عمرى ، قدم از وفا زدم من * به هواى وصل جانان ، پروبالها زدم من