سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤١٠

كاش . . .

سادگى را ، گل مريم شد * و غمم ، كم شد

كم شد * كم

شد ) * پشت اين پنجره در تاريكى

مثل اين است كه از شاخه گلى مىچينند * گوش كن مىشنوى ؟

جهل ، تاريكيست * تاريكى مرگ !

رها كن زمين را * و اين آسمان را

كه در كهكشانهاى ديگر جهانيست * بىجنگ و آشوب

بىآتش و دود * رها كن جهان را !

شاعرى را كه پيشهء من ساخت ؟ * دور از اين غريو و آتش و دود

كاش در معبدى شمن بودم