سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٩

گرد راه

ماهى چو تو دلربا نديدم * مهر از رخ تو جدا نديدم

بين همه دلبران عالم * يك‌تن چو تو دلربا نديدم

چشمم ز رخ تو روشنى يافت * از مهر به‌جز ضيا نديدم

افسوس كه جز خطا نكردم * شرمنده كه جز عطا نديدم

در راه وصالت اى دلارام * جز رنج و غم و بلا نديدم

در ورطهء بحر خودپرستى * يك گوهر پربها نديدم

در محضر عارفانهء دوست * يك دل ز خدا جدا نديدم

يارا ز كرم عنايتى بخش * كز خويش به‌جز خطا نديدم

راهى بنما به كوى عشقم * كز عشق به‌جز صفا نديدم

در حلقه عاشقان صادق * جز ذكر خدا خدا نديدم

چو دل به مهر تو بستم ، ز هرچه بود گسستم * قسم به مهر و وفايت كه جز تو را نپرستم

پرِ خيال گشودم به شوق قبلهء رويت * به آستان حضورت چو گرد راه نشستم

ز يك فريب نگاهت نه عقل ماند و نه هوشم * به ياد نرگس مستت دو صد پياله شكستم

مرا به عشق تو زادند و شير مهر تو دادند * نگر ز دوست عشقت چگونه مهر پرستم

نهال ز چشم حريفان نظر به‌سوى تو دارم * ز پا فتادم از اين درد و غم بگير تو دستم

ز ديده اشك فشاندم كه آتشم بنشانى * به شانه زلف فكندى به آتش تو نشستم

ز بىوفايىات اى گل به ناله گفت : « امينى » * به پاى گلبن حسنت چو خار بودم و هستم