سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٨

چكامه ( در انتقاد از اوضاع عدليّه زمان خود )

سوى دگر ز خانه حصيرى و چند طفل * زالى خميده قد ز نفّاثات فى العُقَد

طفلى به گاهواره ، كنيفى به زير آن * بندى ز گاهواره فروبسته بر وتد

ديگى و كمچه‌اى و سبويى و متردى * آلوده از ازل شده ناشسته تا ابد

قاضى به صندلى چوبه پشم شتر قراد * در خدمتش پليسكى استاده چون قرد

كردم سلام و گفت عليكم ز روى كبر * زيراكه بود ممتلى از نخوت و حسد

دادم عريضه را و سپردم بهاى تمبر * گفتا بيا به محكمه اندر صباح غد

هردم كه شد رحل نمودم به خدمتش * گفتم كه يا الهى هيئ لنا رشد

يك روز گفت كز پى خصمت ز محكمه * احضارنامه رفته و هستيم درصدد

سبز و سفيد و سرخ فرستاده‌ايم و باز * ديگر نمانده مهرب و ملجأ و ملتحد

فردا اگر نيايد حكم غيابىات * خواهيم داد دگر نيست جاى منع و ضد

روز دگر به محكمه رفتم به قصد آن * كز خصم داد خواهم و از فضل حق مدد

قاضى به كبر گفت كه خصم تو حاضر است * دعوى بيار و حجّت و برهانِ مستند

گفتم ببين قبالهء اين ملك را كه من * هم مالكم به حجّت و هم صاحبم به يد

گفتا كه چيست مدرك و اصل اين قباله را * بنماى بىلجاجت و تكرار و نقض و شدّ

گفتم كه اين علاقه به سادات هاشمى * نسلا به نسل ارث مضر باشد و معد

اين است مهر بو ذر و سلمان و صعصعه * هم اصبع نباته سليمان بن صرد

گفتا بهل حديث خرافات و حجّتى * آور كه مدّعى نتواند نمود رد

اينان كه نام بردى از ايشان نبوده‌اند * هرگز به نزد ما نه مصدّق نه معتمد

قانونى است محكمه و برهانى است قول * گفتار منطقى كن و خارج مشو ز حد

گفتم به حكم شاه ولايت على نگر * كوشد خليفه بر نبى و مرمر است جد

گفتا على به حكم غيابى على الاصول * محكوم شد به كشتن عمرو بن عبد ود

گفتم ز قول احمد مرسل بخوان حديث * كز راويان رسيد به اهلش يدا به يد

گفتا چه اعتبار بر آن‌كس كه بسته‌بند * بر گردن ضعيفهء بيچاره از مسد

گفتم به نصّ قرآن بنگر كه جبرئيل * آورد بهر احمد از درگه احد

گفتا به پرسنل نبود نام جبرئيل * قرآن نخورده تمبر نخواهد شدن سند

اين حرفهاى كهنه‌پرستان فكن به دور * نو شد اساس صحبت ، نو بايد اى ولد

چون اين سخن سرود يقين شد مرا كه او * لامذهبى پليد و بليديست نابلد

ديدم به هيچ حيله و تدبير و مكر و فن * نتوان طريق فتنهء او را نمود سد