سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧
استحاله !
دلنواز آهنگ « بسم اللّه الرّحمن الرّحيم » * اين سرود معرفت‌افزاى ايمان‌آفرين
بىتوقف در ترنّم تا به روز واپسين * اى بهين كيش خدا ، اسلام ، اى دين مبين !
عاشق حق را كه هر شب ذكر يا رب يا رب است * نام فخر آفرينش ، مصطفى هم بر لب است
آفتاب عارفان ، رخشنده تاج مرسلين * اى بهين كيش خدا ، اسلام ، اى دين مبين !
مهر آيين محمّد ( ص ) فاتح دلها شده‌ست * آسمانى پرتو قرآن ، جهان‌آرا شده‌ست
صوت « اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ » جاودانه در طنين * اى بهين كيش خدا ، اسلام ، اى دين مبين !
استحاله !
استحاله !
صبحگاهى ناگهان ! در عالم ناباورى * كلّه‌پاچه خوردم و ترشى و نان و بربرى
مانده‌ام حيران كه بر مستضعفى حسرت‌نژاد * شد چسان جور اين بساط مختص مستكبرى !
بىگمان نيروى مرموزى برايم صاف كرد * راه ناهموار بين كهترى و مهترى
ور نه با ضعف مواجب از من اين امر خطير ! * برنيايد جز به جادو جنبل و افسونگرى !
ما كجا و اين خوراك لوكس اشرافىپسند * زيبدش بر سفرهء پرزرق‌وبرق قيصرى
جلوه‌گر گردد سر ميز فلان اسكن‌تبار * همچنان‌كه ميگو و ماهى سفيد مرمرى
يا شود زيب بساط آنكه در دنياى فقر * با حقارت سر به زير اندازد از بىزيورى
ليك گردن بركشد تا عرش از سكوى پول * دون شأن خويش داند شوكت اسكندرى . . .
سير گشتم چون از آن طرفه غذاى دلپذير * بر وجودم چيره شد باد و بروت سرورى