سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٤

مفتخور الاعيان « 1 »

ارواح همان مفتخور اكبر مرحوم * اين تن بميره مرگ همين اقدس معصوم

كارى بكنم با تو شود عبرت نظّار * تا نُقل مجالس بشود در سر بازار

بىشور من امنيّه و حاكم نخورد آب * فردا نكنى شكوه ، بگى ظالمه ارباب

آن عكس قبا ترمه ، عصا نقره ، به ديوار * جدّ من و دارندهء طومار ز دربار

داريم مدال و لقب و طومار و بنچاق * سلطان ولايت به همين گفته قر . . . ق

پانصد تومن انگار كنم بر سر كارت * با توصيهء من به در آرند دمارت

تا برزگر لختى ، چشمش نشود باز * جرأت ننمايد كه به ارباب كند ناز

اين دست به تعظيم روى سينهء مظلوم * فردا بگذارد ، بفشارد روى حلقوم

گويد كه برو كار بكن ، كار بكن ، كار * آن هيزم و آن جنگل و آن هم سر بازار

سكته كنم آن وقت از آنجا كه قرار است * بر مفت‌خوران مرگ به از زحمت و كار است