سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠١

دهاتى

حك كردند :

بشكنى اى قلم اى دست اگر * پيچى از خدمت محرومان سر

از آثار اوست : مجموعهء شعر ( 1358 ) ؛ چهل داستان طنزآميز ( 1360 ) ؛ تعزيه‌ها ، نمايشنامه‌ها و سفرنامهء طنزگونه ( 1360 ) .

پالتوى چهارده‌ساله

پالتوى چهارده‌ساله

اى چهارده‌ساله پالتو من * اى رفته سر آستين و دامن

اى آنكه به پشت رو رسيدى * جز خوردى و وصله ، پينه‌ئيدى

هرچند كه رنگ‌ورو ندارى * وا رفته‌اى و اتو ندارى

گشته يقه‌ات چو قاب دستمال * صد رحمت حق به لنگ بقّال

پاره‌پوره‌اى چو قلب مجنون * چل‌تكّه چو بقچهء گلين جون

اى رفته به ناز و آمده باز * صد بار دگر دكان رزّاز

خواهم ز تو از طريق يارى * امساله مرا نگه بدارى

اين بهمن و دى مرو تو از دست * تا سال دگر خدا بزرگ است

دهاتى

دهاتى

چه توفير دارى تو با خان ، دهاتى * چه فرق است بين تو و آن ، دهاتى

چرا او چنان مست عيش است و عشرت * چرا تو چنين زار و نالان ، دهاتى

چرا هرچه رنج است و غم قسمت تو * چرا گنج ، سهميهء خان ، دهاتى

چرا خربزه هرچه خوب است و شيرين * نصيب شغال بيابان ، دهاتى

همه تخم‌مرغ و كره ، كبك و تيهو * تو آرى . . . كند كوفت اعيان ، دهاتى

ندارد مگر معده‌ات قابليّت * ندارى مگر سى دو دندان ، دهاتى

مگر دكترى داده دستور طبّى * كه محرومى از هرچه جز نان ؟ دهاتى

همه پشم و ابريشم و پنبه از تو * خودت در عوض لخت و عريان ، دهاتى

مگر زير پيراهن كرك برّه * تنت را زند سيخ و سوهان ، دهاتى

مبادا بگويى خدا خواست اين را * مياور خدا را به ميدان ، دهاتى

خدا بندگان را همه دوست دارد * نخواهد ستم بهر آنان ، دهاتى