سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٨

طرز دوستى

خواهى گر اعتبار بيابى به نزد يار * محفوظ دار در همه جا اعتبار دوست

هركس كه دوست ، دوست بدارد نمىكند * كارى كه مىشود سبب انزجار دوست

هرگز به لوح دل ننشيند ز غم غبار * باشى اگر به صدق و صفا غمگسار دوست

آن‌كس كه بد ز دوست بگويد به دوستان * خود دشمن است و هيچ ميارش شمار دوست

جز حسن يار هيچ نيايد به چشم يار * دشمن بود ببيند اگر عيب و عار دوست

يار است آنكه عزّت يارش فزون كند * هرگز نكوشد او ز پى احتقار دوست

« اخگر » اگر به دوست دهد دردسر به شعر * خواهد ز جان و دل شرف و افتخار دوست