سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٣

منظرهء يك ديه در شب ماه

هنگام شب و فروغ مهتاب * با لحن نسيم نوبهارى

وين زمزمهء ملايم آب * آهسته به روى سبزه جارى

وانگاه در اين ميانه سرخوش * مرغى به ترانه‌هاى دلكش

شبهاى بهار و عشق و مهتاب * مخصوص عوالم جوانى

تابيده ز عكس ماه در آب * بر قلب ، فروغ شادمانى

با يار نشسته دست در دست * بالاتر از اين سعادتى هست ؟

در جلوه فضاى جنگل از دور * از پرتو روشنايى ماه

تابيده به روى برگها نور * وانگاه گشوده زان ميان راه

افكنده به درّه روشنايى * افزوده به جلگه دلربايى

در دامنه از ميان اشجار * خوش‌منظره قريه‌ايست پيدا

آنجا به ميان موج انوار * گرديده سكوت حكمفرما

زين سير و سكوت و وقر مهتاب * گويى كه طبيعت است در خواب

از پنجره‌اى ز پشت اشجار * پيداست يكى فسرده دختر

دلدادهء كيست كاين‌چنين چنين زار * بنهاده به روى دستها سر

آهسته رموز عشق با آه * گويد به زبان قلب با ماه

كاى ماه ببر به ماهم امشب * زين عاشق دل شكسته پيغام

رفته است تويى گواهم امشب * از دست من اختيار و آرام

من جز تو دگر كسى ندارم * پيغام مرا ببر به يارم